تبلیغات
آموزش زبان ترکی استانبولی - آداب و رسوم مربوط به نهادن نام بر روی کودک

آموزش زبان ترکی استانبولی
 
آموزش گام به گام ترکی استانبولی در اینجا بهتر از همه جاروزهای شنبه ,دوشنبه و چهارشنبه با درسهای جدید این وب بروز رسانی میشود


 
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 15 اسفند 1392 توسط H-salimi
 sevimli bebek resimi

در این نوشته به بحث و گفتگو پیرامون آداب و رسوم مربوط به نهادن نام بر روی کودک صحبت خواهیم کرد.

نهادن نام بر روی فرزندان، آداب و رسوم خاص خود را دارد. نهادن نام بر روی کودک از جهات فرهنگی، اجتماعی و دینی موضوعی بسیار مهم است. نامها در واقع نشانگر نحوه زندگی، طرز تفکر و ساختار اجتماعی یک ملت است. در فرهنگ ترک اعتقاد بر این است که نامها بر شخصیت و رفتار کودک تاثیر بسیاری دارد. نام هر فرد در واقع کلمه ای است که وی در طول زندگی خود آن کلمه را بیشتر از سایر کلمات می شنود. معمولا اعتقاد بر این است که نام بر نوع احساس، تفکر و رفتار فرد در جامعه و نیز آینده، موقعیت و میزان موفقیت وی در جامعه تاثیر می گذارد. معنا و مفهوم و ویژگی نامی که بر روی کودک نهاده می شود، بر شخصیت وی تاثیر می گذارد. همه اینها نیز باعث می گردد تا انتخاب اسم و آداب و رسوم مربوط به گذاشته شدن آن بر روی کودک از اهمیت ویژه ای برخوردار شود.

در مهاجرت ترکها از آسیای میانه به آناتولی، مهمترین عنصر فرهنگی که تا به امروز ارزش و اهمیت خود را حفظ کرده، آداب و رسوم مربوط به گذاشتن اسم بر روی کودک می باشد. در ترکهای قدیم، معمولا نام از سوی رئیس طایفه، دانای قوم و یا عالم دینی نهاده می شد. در داستانهای ده ده قوروقود نیز نام قهرمان توسط ده ده قوروقود نهاده می شود. در قصه های ده ده قورقود نامی که از سوی پدر و مادر و پس از تولد کودک بر وی نهاده می شود، نام واقعی فرد نیست. نام واقعی فرد وقتی به وی داده می شود که به سن بلوغ رسیده و کار بسیار مهمی را به انجام برساند. در ترکهای قدیم، نهاده شدن اسامی که مربوطه به قهرمانی افراد می شود، از آداب و رسوم بسیار مهم به شمار می رود. همچنانکه در اسامی آلپ آرسلان، آلپ بیلگه، آلپ گیرای، آلپرن و آلپر تونقا نیز دیده می شود، کلمه آلپ که به معنای قهرمان و جسور می باشد، بعنوان صفت بر سر اسمها آمده است. در برخی موارد کودکان تا زمانی که نام واقعی خود را بگیرند، با عنوان "بی نام" و یا نام نافی خود خوانده می شدند. برخی از این افراد نیز ممکن بود تا پایان عمر خود با همین نام خوانده شوند. در قصه های ده ده قورقود، وقتی پسر دیرسه خان با یک "بوغا" که به معنی گاو نر بسیار بزرگ می باشد، درگیر شده و آن را از پا درمی آورد، لقب بوغاچ را بخود می گیرد. ده ده قورقود پس از نهادن نام بر روی کودک چنین می گوید: "نامش را من دادم، عمرش را نیز خداوند عطا فرماید".

پس از مسلمان شدن ترکها، بسته به ارزشها و عقاید اسلامی، نامها و آداب و رسوم مربوط به نهادن آنها نیز تغییر کرد. در نامگذاری، فاکتورهای فردی و اجتماعی بسیار مهم است. عقاید، سطح آموزش، خانواده، محیط، عرف و عادتهای پدر و مادر بر انتخاب اسم فرزندان تاثیر بسیار دارد.

انتخاب اسم از قرآن در میان ترکهای آناتولی بسیار رایج است. فردی که می خواهد نام فرزند خود را از قرآن انتخاب کند، بطور تصادفی صفحه ای از قرآن را باز کرده و شروع به خواندن آن می کند، سپس از میان سطرهای آن کلمه ای را که می تواند اسم باشد، انتخاب کرده و فرزند خود را بدان نام می خواند. عایشه عثمان اوغلو دختر عبدالحمید دوم پادشاه عثمانی نیز در کتاب خود که در آن به توصیف پدرش پرداخته است، می نویسد که در دربار عثمانی به هنگام نامگذاری فرزندان از این عادت تبعیت می شده است.

آداب و رسوم مربوط به نهادن نام بر روی کودکان در نقاط مختلف آناتولی با اندکی تفاوت، شباهتهای بسیاری دارد. در مراسمی که به مناسبت نامگذاری ترتیب می یابد، ضیافت برپا شده و دعاها خوانده می شود. به این مراسم، دوستان و فامیل نزدیک و بخصوص بزرگان خانواده دعوت می شوند. گرفتن کودک بسوی قبله، خوانده شدن اذان در گوش راست کودک و گفتن اسم وی برای ۳ بار در گوشش از آداب و رسوم رایج در نقاط مختلف آناتولی می باشد.

اواین نامی که بر روی کودک نهاده می شود، نام نافی وی می باشد. این نام درست در لحظه بریده شدن بند ناف کودک و یا لحظاتی پس از آن بر روی کودک نهاده می شود. پس از مسلمان شدن ترکها، بند نافی بیشتر از میان اسامی با مفهوم دینی انتخاب می شود. به هنگام بدنیا آمدن کودک وقتی بند ناف وی بریده می شود، اسامی همچون احمد و محمد بر روی پسران و اسامی همچون عایشه و فاطمه بر روی دختران گذاشته می شود. معمولا ۳ روز پس از بدنیا آمدن کودک، نام اصلی وی طی مراسمی داده می شود. نام کودک معمولا از سوی یکی از بزرگان خانواده و یا عالم دینی داده می شود. فردی که مسئول دادن نام به کودک می باشد، ابتدا در گوش راست کودک ۳ بار اذان و در گوش چپ کودک ۳ بار اقامه می خواند. این اذان و اقامه در واقع، اولین تلقین ایمان در کودک است.

این فرد پس از خواندن اذان و اقامه در گوش کودک، برای خوب و پسندیده بودن خلق و خوی کودک و اینکه فردی صادق، راستگو و مفید برای خانواده، ملت، جامعه و دین خود باشد، دعا می کند. سپس نام کودک را سه بار در گوش وی تکرار می کند. این رسم در واقع از رسوم اسلامی است. در روایات تاریخی آمده است که پس از بدنیا آمدن حضرت حسن (ع) پسر حضرت فاطمه (س)، حضرت پیامبر (ص) نوه خود را در آغوش گرفته و در گوش او اذان و سوره اخلاص را خواند و سپس نام وی را حسن نهاد.

به هنگام نهادن نامگذاری کودک، مهمترین نکته ای که باید مورد توجه قرار گیرد، معنی آن اسم می باشد. حضرن محمد (ص) نیز می فرماید: نهادن نام نیکو بر کودک اولین وظیفه هر پدر و مادر است. و در جای دیگری می فرماید: در روز قیامت با نام خود و پدرانتان خوانده می شوید، بنابراین اسامی خود را نیکو کنید. ایشان در آن زمان، اسامی برخی از افراد را که معنی خوبی نداشت، تغییر داده و به جای آن اسامی با معنای نیکو بر این افراد نهاده بود. بسیاری از عالمان اسلامی نیز بر این باورند که اسامی نهاده شده بر روی افراد هم می تواند تاثیر منفی و هم تاثیر مثبت بر روی آنها داشته باشد.

در برخی از مناطق آناتولی مراسم مخصوص نامگذاری کودک در هفتمین روز تولد وی برگزار می شود. پس از نهاده شدن نام، کودک دست به دست گردانده می شود. فردی که کودک را در بغل می گیرد، برای وی آرزوی بهترین ها، سلامتی و عمری طولانی می کند. برای کودک هدایای مختلف آورده می شود. سپس قرآن و دعا خوانده می شود.

یکی دیگر از آداب و رسوم رایج در رابطه با نامگذاری در آناتولی بدین شکل است: اگر پس از نهاده شدن نام، کودک بطور مرتب بیمار شود و یا حوادث ناگوار و غیرمنتظره ای برای وی اتفاق بیافتد، با این اندیشه که این نام برای کودک بد یمن بوده و بد شناسی آورده و یا کودک نتوانسته این نام را تحمل کند، نام کودک تغییر داده می شود. این کار نیز با عقاید اسلامی مطابقت داده شده است. به هنگام تغییر دادن نام کودک قربانی ذبح می شود و دعا و قرآن خوانده می شود.

در زمانهای گذشته معمولا برای کودکان اسامی روزها و ماههای مبارک، انسانهای معروف و محبوب، عالمان دینی، بزرگان خانواده و بویژه بزرگان خانواده پدری نهاده می شد. اما امروزه معمولا پدر و مادرها نام فرزندانشان را خود انتخاب می کنند.

در حالت کلی، اسامی که ملت ترک بر روی فرزندان خود می نهند، با ساختار اجتماعی و فرهنگی خانواده، عقاید، میزان پایبندی آنها به آداب و رسوم، حتی ساختار سیاسی خانواده و جامعه در ارتباط می باشد.

نویسنده: فاطمه احسن توران عضو هیات علمی دانشگاه غازی آنکارا





.: Weblog Themes By Pichak :.


تمامی حقوق این وبلاگ برای سایت آموزش ترکی استانبولی محفوظ است و کپی برداری ممنوع میباشد طراحی : پیچک