تبلیغات
آموزش زبان ترکی استانبولی/تعلم اللغة التركیة

آموزش زبان ترکی استانبولی/تعلم اللغة التركیة
 
آموزش گام به گام ترکی استانبولی در اینجا بهتر از همه جاروزهای شنبه ,دوشنبه و چهارشنبه با درسهای جدید این وب بروز رسانی میشود

محل درج آگهی و تبلیغات
 
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 14 مهر 1392 توسط H-salimi
برای استفاده بهتر از مطالب وبلاگ (لغات مترادف و متضاد و اصطلاحات و دانلود فایل های صوتی و پ داف کتاب هیت ایت 1 و ....)

 میتوانید از پایین صفحه به صفحات دیگر بروید.

الفبای زبان ترکی استانبولی

زبان ترکی استانبولی جزو زبان هایی است که در ایران افراد زیادی برای یادگیری آن تلاش می کنند.آشنایی با الفبای این زبان برای کسانی که قصد شروع یادگیری زبان ترکی استانبولی را دارند می تواند بسیار موثر باشد.

در گذشته الفبای زبان ترکی شامل حروف فارسی و عربی بوده است اما بعد از سال ۱۹۲۹ الفبای زبان ترکی استانبولی به زبان لاتین تغییر پیدا کرده است.

  • الفبای زبان ترکی استانبولی شامل ۲۹ حرف می باشد.

 A         B          C          Ç          D          E           F           G          Ğ          H          I           İ           J    K     L           M         N             O          Ö          P          R          S           Ş           T           U          Ü   V     Y           Z

  • نکاتی پیرامون الفبای زبان ترکی استانبولی
  • زبان ترکی استانبولی شامل ۸ حرف صدادار است: A, E, I, I, O, Ö, U, Ü  . حرف های Q , W , X در الفبای زبان ترکی استانبولی وجود ندارند و فقط در کلماتی که از زبان های دیگر استفاده می شوند به کار می روند.
  •   حرف های a, i , u برخی اوقات با علامت اکسانâ, î, û  نوشته می شوند که می تواند معنی کلمات را به صورت کامل تغییر دهد.
  • حروف c, j , g با حروف انگلیسی از نظر تلفظ تفاوت دارند.

در زبان ترکی استانبولی تلفظ یک کلمه می تواند به راحتی از حروف آن مشخص شود. اگر شما بدانید هر حرف در زبان ترکی استانبولی چه صدایی دارد می توانید به راحتی متون ترکی استانبولی را با تلفظ درست بخوانید.

حروفی که با * مشخص شده اند در فارسی معادلی ندارند.همانطور که دیده می شود حروف w,x,q در ترکی وجود ندارد و در صورت دیده شدن در واژه ای آن واژه را باید یک واژه دخیل و غیر ترکی دانست و حروف ü,ö,ı,ş,ç,ğ در انگلیسی وجود ندارند.


تلفظ در زبان ترکی: 

A a : صدای آ می دهد مانند : 

                       Adam                                  مـــــرد                         آدام   Ayı                                      خـــرس                         آیی

: صدای ب می دهد مانند : B b

Baba                                    بابا                                بابا

Bay                                     آقا                                بای

  : صدای ج می دهد مانند  : C c

Can                                   جان                               جان

Cesur                              شجاع                             جسور

Ç ç : صدای چ می دهد مانند :

                Çalmak                           دزدیدن                           چالماک

Çıplak                            لــُـــخت                          چیپلاک 

D d :  صدای د می دهد مانند :

شاخه                                دال                                   Dal

شــــتر                               دِ وِ                                Deve

E e : صدای اِ و ا َ می دهد مانند :

مرد                                  اَرکــِـک                          Erkek

گوشــــت                               اِت                                   Et

F f : صدای ف می دهد مانند :

فـــیل                                   فـــیل                                 Fil 

فنجان                                  فــینجان                         Fincan

G g : صدای گ می دهد مانند :

ایستگاه قطار                           گــــار                              Gar

گــُـل رز                                گـــول                              Gül 

Ğ ğ : صدایی بین غ و ی می دهد :

* اگر "یوموشاک گِ" با حروف صدادار خشن (a,ı,o,u) بیاید تلفظ نمی شود،مانند:

کوه                                      دا                                 Dağ

روغـــن                                 یا                                 Yağ

* اگــر "یوموشاک گ" با حروف صدادار نرم (e,i,ö,ü) بیاید  صدای "ی" می دهد مانند:

معلم                                  اُیرتمــَن                       Öğretmen

دانش آموز                          اُیرِ نــجی                         Öğrenci     

* "یوموشاک گ" در اول کلمات تـرکی نمی آید. 

H h : صدای ه می دهد مانند :

خــنجر                            هانچــر                             Hançer

حال،وضعیـــت                    هــــال                                   Hal

İ i : صدای ای می دهد مانند :

ایران                                 ایران                                   İran 

ایمـــان                               ایمـــان                                İman

I ı : صدای ای (غلیظ) می دهد مانند :

عرق،نـــژاد                          ایرک                                    Irk 

رود                                 ایـــرماک                              Irmak

* حروف I ı در فارسی وجود ندارد.امــا İ i همان است که ما در فارسی داریم.

J j : صدای ژ می دهد مانند :

ژل،ژله                             ژُلـــه                                     Jöle

آژانـــس                            آژانــس                                 Ajans

K k : صدای ک می دهد مانند :

کتاب                                کــیتاپ                                  Kitap

قلـــم                                 کالــِـم                                  Kalem

L l : صدای ل می دهد مانند :

لاله                                  لالــَه                                      Lale

چراغ                               لامبــــا                                 Lamba

M m : صدای م می دهد مانند :

معنی،معنــا                         مـانــا                                     Mana    

مــحـله                             مـاحـاله                                Mahalle

N n : صدای ن می دهد مانند :

نـرگـس                           نـِرگـیس                                    Nergis

نـعل اسب                            نال                                          Nal

O o : صدای اُ می دهد مانند :

او                                      اُ                                               O

مـــدرسه                           اُکـــول                                       Okul

Ö ö : صدای اُ (گــرد) می دهد مانند :

اردک                              اُردِک                                       Ördek

ویــــژه،مخصوص                 اُزَل                                          Özel  

P p : صدای پ می دهد مانند :

پارک                                پارک                                        Park

پول                                  پارا                                           Para

R r  : صدای ر می دهد مانند :

روایت                            ریوایــِت                                   Rivayet   

رویا                                 رویا                                         Rüya

S s : صدای س می دهد مانند :

قـــصر                             سارای                                       Saray

صــــدا                              ســس                                          Ses  

Ş ş : صدای ش می دهد مانند :

شیــک                              شیـــک                                          Şık  

شـــوخی                            شـاکـا                                         Şaka   

T t : صدای ت می دهد مانند :      

شـــانه                              تـاراک                                       Tarak   

مراسم                               تـُــرَن                                       Tören

U u : صدای او می دهد مانند :

ارزان                                اوجوز                                       Ucuz

نـــــوک                               اوچ                                           

Ü ü صدای او (گـرد) می دهد مانند :

انگــور                               اوزوم                                      Üzüm

امـــید                                 اومیت                                       Ümit

V v : صدای و می دهد مانند :

چــمدان                              والــــیز                                       Valiz

گـــــلدان                               وازو                                        Vazo

Y y : صدای ی می دهد مانند :

کـِــنار                                  یــــان                                        Yan 

کمک                                   یاردیم                                   Yardım     

 Z z : صدای ز می دهد مانند :

ســـخـت                                زور                                         Zor

پـاکــت نامه                            زارف                                       Zarf

چـند نکته در مورد تلفظ:

1. تلفظ ö، ü ، ı در فارســی وجود ندارد.

2. تلفظ "ق" و "خ" در زبان اصیل تـــرکی وجود نــدارد.اما گاها در روستاهای ترکیه این تلفظ ها دیده می شود.

3. در بعضی واژه های ترکی ممکن است ^ روی حروف صدا دار دیده شود که باعث کشیده شدن آوا و تغییر معنایی می شود.مانند:

ســـود      Kâr             هــنوز      Hâlâ                  عــالی      Âli

 بـــرف      Kar             عـــمه       Hala                 عـــلی       Ali

4. در مورد حرف E که دارای دو تلفظ می باشد ذکر این نکته لازم است که تفاوت چندانی ندارد که اِ خوانده شود یا ا َ .هــر چند در این مورد که چگونه خوانده شود چند نکته وجود دارد،اما از آنجایی که این نکات نیز گاها رعایت نمی شوند از ذکر آن صرف نظر می کنیم. این تفاوت تلفظی در ابتدا وجود نداشته است و بعدها به خاطر تفاوت لهجه شهرهای مختلف به وجود آمده است.




başarılar

تدریس خصوصی ترکی استانبولی




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 11 تیر 1393 توسط H-salimi
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 9 تیر 1393 توسط H-salimi
نوشته شده در تاریخ شنبه 7 تیر 1393 توسط H-salimi
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 28 خرداد 1393 توسط H-salimi

دوستان همانطور که میدانید در ترکیه از منطقه ای به منطقه دیگر لهجه ها دستخوش تغییر میشود مثلا اهالی اورفا با لهجه خاص خودشان صحبت می کنند که برای کسانی که با این لهجه آشنایی نداشته باشند ممکن است فهمیدن بعضی لغات وجملات مشکل باشد که من در این پست شما را با برخی از واژه های مختص اورفا آشنا میکنم.در پایان بد نیست به این نکته هم اشاره کنم که این پست به درد افراد مبتدی ممکن است زیاد نخورد .انشالا در پست بعدی به سراغ لهجه کارادنیزی ها خواهیم رفت.


ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 28 خرداد 1393 توسط H-salimi

Ala bakan iki bakar

یعنی انسانها رنگ قرمز رو دوست دارند واز نگاه کردن به چیزهای قرمز رنگ سیر نمی شوند

Zurnada Peşrev Olmaz


در ساز سورنا آهنگ پیش درآمد وجود ندارد

مفهوم ضرب المثل

کاری که بدون برنامه انجام شود نباید در آن دنبال قانون گشت


zorla güzellik olmaz


زیبایی با زور نمیشه

مفهوم ضرب المثل

به زور نمیشه کسی رو راضی به انجام کاری کرد

bal bal demekle ağız tatlanmaz

با عسل عسل گفتن دهان شیرین نمی شود

مفهوم ضرب المثل

همیشه با صحبت کردن از چیزهای زیبا چیزهای خوب تحقق نمی یابد





نوشته شده در تاریخ دوشنبه 12 خرداد 1393 توسط H-salimi


تو این زندگی تنها کسی که خندیدنم را خواست عکاس بود اوهم در واقع پولش را طلب کرد


هرگز در گذشته زندگی نکن اما همیشه از گذشته درس بگیر.(مولانا)





نوشته شده در تاریخ دوشنبه 12 خرداد 1393 توسط H-salimi
Güzel Sözler

فراموش نکن

اونی که برای تو از دیگری دست بکشه

یک روز  برای دیگری از تو دست میکشد






ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 24 اردیبهشت 1393 توسط H-salimi
kefilin ya saçı, ya sakalı

مفهوم ضرب المثل

یعنی اگر بدهکار نتواند بدهی اش را پرداخت کند به یقه ضامنش می چسبند و هرچه او داشته باشد ازش می گیرند


karnı tok it gölgede yatar

سگ شکم سیر تو سایه میخوابه

مفهوم ضرب المثل

شخص بی عقل وقتی که امروز سیر شود فکر فردا را نمیکند و پی لذت آنی است

Gönül Kimi Severse Güzel Odur

مفهوم ضرب المثل

فهم از زیبایی به نسبت سلیقه اشخاص متفاوت است

Görünen köy kılavuz istemez.
روستایی که دیده میشه راهنما نمیخواد

مفهوم ضرب المثل
یعنی مکث نمودن روی حقایق معلوم کاری نابجاست

Görünüşe aldanma
فریب ظاهر را نخور
مفهوم ضرب المثل

هر چیزی یک ظاهر بیرونی و یک صورت داخلی دارد چیزهای زیادی هستند که ظاهر زیبا و درون بد دارند وبالعکس از اینرو صرف نگاه کردن به نمای بیرون و رسیدن به یک قضاوت میتواند انسان را فریب دهد





نوشته شده در تاریخ سه شنبه 16 اردیبهشت 1393 توسط H-salimi


آزمون TYS در تاریخ 27 اردیبهشت روز شنبه ساعت 9.30 در موسسه یونس امره برگزار خواهد شد


 ثبت نام تا 25 اردیبهشت در مركز فرهنگی  یونس امره ادامه خواهد داشت.




مدارك لازم : یك قطعه عكس - كپی صفحه اول پاسپورت یا كارت ملی- 100 دلار یا 300 هزار تومان

امتحان بعدی 25 شهریور امسال برگزار میشود.





نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 3 اردیبهشت 1393 توسط H-salimi

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 3 اردیبهشت 1393 توسط H-salimi

Sabır eden derviş muradına ermiş.

مفهوم ضرب المثل

برای تحقق یافتن امور باید صبور بود وحتی مدت طولانی انتظار کشید آدم صبور به هدفش میرسد

Sakla samanı gelir zamanı.

کاه رو نگه دار زمانش میاد

مفهوم ضرب المثل
 
انچه خوار آید روزی به کار آید

Su uyur, düşman uyumaz.

آب میخوابد دشمن نمی خوابد

Sükût ikrardan gelir.


سکوت علامت رضاست

Rahat ararsan mezarda.

اگر دنبال راحتی هستی در قبرستان

مفهوم ضرب المثل

هر زنده ای یک دردی دارد

Ucuz etin yahnisi yenmez (tatsız olur).

یعنی چیز ارزون بی ارزش است

Eşeğe altın semer vursalar, eşek yine eşektir.

اگه به خر پالان طلایی بزنند خر بازم خر است

مفهوم ضرب المثل

یعنی با درست کردن ظاهر کسی او درست نمیشود

Eşeğin kuyruğunu kalabalıkta kesme; kimi uzun, kimi kısa der.


دم خر رو تو شلوغی نبر بعضی ها میگن درازه بعضیا میگن کوتاست

مفهوم ضرب المثل

یعنی بعضی از کارها هستند که اگه اونها رو تنهایی انجام بدیم بهتره اگر موضوع رو برای این و اون باز کنیم هرکی یک چیز میگه و گیج میشیم و موفقیت ما در آن کار مشکل میشود

Kimse ayranım (yoğurdum) ekşi demez.

کسی نمیگه دوغم(ماستم)ترشه

یعنی هر کس از مالی که میخواد بفروشه تعریف میکنه

Mart kapıdan baktırır kazma kürek yaktırır.

ماه مارس ماهی است که خیلی سرده در این ماه اگر هوا گرم شد نباید گول خورد چون این ماه بیشتر از بهار به زمستان نزدیک است

Ev alma komşu al.

خانه نخر همسایه بخر

مفهوم ضرب المثل

یعنی همسایه مهمتر از خانه است

Sabır acıdır, meyvesi tatlıdır.

صبر تلخ است میوه اش شیرین است




ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ جمعه 29 فروردین 1393 توسط H-salimi

Kusursuz dost arayan dostsuz kalır

کسی که به دنبال دوست بدون عیب بگردد بی دوست میماند

Kurunun yanında yaş da yanar.

درکنار خشک ترهم میسوزد(یعنی تر وخشک با هم میسوزند

Kurt kocayınca köpeğin maskarası olur

گرگ وقتی پیر شود مسخره سگ میشود
یعنی اشخاصی که قدرتشونو از دست میدهند مورد تمسخر  افراد ناتوان تر از خود قرار میگیرند

Komşu komşunun külüne muhtaçtır

همسایه به خاکستر همسایه محتاج است

Kork Allah`tan korkmayandan

بترس از آنکه از خدا نمیترسد

منظور این ضرب المثل اینست که کسی که از خدا نمیترسه ممکنه هر بدی در حق انسانها بکند
 از چنین فردی باید ترسید

Koyunun olmadığı yerde keçiye Abdurrahman Çelebi derler

در جایی که گوسفند نباشد به بز عبدالرحمن چلبی میگویند

مفهوم ضرب المثل

در صورت عدم وجود افراد شایسته و با تجربه در محیط کار فرد بی تجربه تر صاحب ارزش میشود و اعتبار بدست میاره






نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 15 اسفند 1392 توسط H-salimi
 sevimli bebek resimi

در این نوشته به بحث و گفتگو پیرامون آداب و رسوم مربوط به نهادن نام بر روی کودک صحبت خواهیم کرد.

نهادن نام بر روی فرزندان، آداب و رسوم خاص خود را دارد. نهادن نام بر روی کودک از جهات فرهنگی، اجتماعی و دینی موضوعی بسیار مهم است. نامها در واقع نشانگر نحوه زندگی، طرز تفکر و ساختار اجتماعی یک ملت است. در فرهنگ ترک اعتقاد بر این است که نامها بر شخصیت و رفتار کودک تاثیر بسیاری دارد. نام هر فرد در واقع کلمه ای است که وی در طول زندگی خود آن کلمه را بیشتر از سایر کلمات می شنود. معمولا اعتقاد بر این است که نام بر نوع احساس، تفکر و رفتار فرد در جامعه و نیز آینده، موقعیت و میزان موفقیت وی در جامعه تاثیر می گذارد. معنا و مفهوم و ویژگی نامی که بر روی کودک نهاده می شود، بر شخصیت وی تاثیر می گذارد. همه اینها نیز باعث می گردد تا انتخاب اسم و آداب و رسوم مربوط به گذاشته شدن آن بر روی کودک از اهمیت ویژه ای برخوردار شود.

در مهاجرت ترکها از آسیای میانه به آناتولی، مهمترین عنصر فرهنگی که تا به امروز ارزش و اهمیت خود را حفظ کرده، آداب و رسوم مربوط به گذاشتن اسم بر روی کودک می باشد. در ترکهای قدیم، معمولا نام از سوی رئیس طایفه، دانای قوم و یا عالم دینی نهاده می شد. در داستانهای ده ده قوروقود نیز نام قهرمان توسط ده ده قوروقود نهاده می شود. در قصه های ده ده قورقود نامی که از سوی پدر و مادر و پس از تولد کودک بر وی نهاده می شود، نام واقعی فرد نیست. نام واقعی فرد وقتی به وی داده می شود که به سن بلوغ رسیده و کار بسیار مهمی را به انجام برساند. در ترکهای قدیم، نهاده شدن اسامی که مربوطه به قهرمانی افراد می شود، از آداب و رسوم بسیار مهم به شمار می رود. همچنانکه در اسامی آلپ آرسلان، آلپ بیلگه، آلپ گیرای، آلپرن و آلپر تونقا نیز دیده می شود، کلمه آلپ که به معنای قهرمان و جسور می باشد، بعنوان صفت بر سر اسمها آمده است. در برخی موارد کودکان تا زمانی که نام واقعی خود را بگیرند، با عنوان "بی نام" و یا نام نافی خود خوانده می شدند. برخی از این افراد نیز ممکن بود تا پایان عمر خود با همین نام خوانده شوند. در قصه های ده ده قورقود، وقتی پسر دیرسه خان با یک "بوغا" که به معنی گاو نر بسیار بزرگ می باشد، درگیر شده و آن را از پا درمی آورد، لقب بوغاچ را بخود می گیرد. ده ده قورقود پس از نهادن نام بر روی کودک چنین می گوید: "نامش را من دادم، عمرش را نیز خداوند عطا فرماید".

پس از مسلمان شدن ترکها، بسته به ارزشها و عقاید اسلامی، نامها و آداب و رسوم مربوط به نهادن آنها نیز تغییر کرد. در نامگذاری، فاکتورهای فردی و اجتماعی بسیار مهم است. عقاید، سطح آموزش، خانواده، محیط، عرف و عادتهای پدر و مادر بر انتخاب اسم فرزندان تاثیر بسیار دارد.

انتخاب اسم از قرآن در میان ترکهای آناتولی بسیار رایج است. فردی که می خواهد نام فرزند خود را از قرآن انتخاب کند، بطور تصادفی صفحه ای از قرآن را باز کرده و شروع به خواندن آن می کند، سپس از میان سطرهای آن کلمه ای را که می تواند اسم باشد، انتخاب کرده و فرزند خود را بدان نام می خواند. عایشه عثمان اوغلو دختر عبدالحمید دوم پادشاه عثمانی نیز در کتاب خود که در آن به توصیف پدرش پرداخته است، می نویسد که در دربار عثمانی به هنگام نامگذاری فرزندان از این عادت تبعیت می شده است.

آداب و رسوم مربوط به نهادن نام بر روی کودکان در نقاط مختلف آناتولی با اندکی تفاوت، شباهتهای بسیاری دارد. در مراسمی که به مناسبت نامگذاری ترتیب می یابد، ضیافت برپا شده و دعاها خوانده می شود. به این مراسم، دوستان و فامیل نزدیک و بخصوص بزرگان خانواده دعوت می شوند. گرفتن کودک بسوی قبله، خوانده شدن اذان در گوش راست کودک و گفتن اسم وی برای ۳ بار در گوشش از آداب و رسوم رایج در نقاط مختلف آناتولی می باشد.

اواین نامی که بر روی کودک نهاده می شود، نام نافی وی می باشد. این نام درست در لحظه بریده شدن بند ناف کودک و یا لحظاتی پس از آن بر روی کودک نهاده می شود. پس از مسلمان شدن ترکها، بند نافی بیشتر از میان اسامی با مفهوم دینی انتخاب می شود. به هنگام بدنیا آمدن کودک وقتی بند ناف وی بریده می شود، اسامی همچون احمد و محمد بر روی پسران و اسامی همچون عایشه و فاطمه بر روی دختران گذاشته می شود. معمولا ۳ روز پس از بدنیا آمدن کودک، نام اصلی وی طی مراسمی داده می شود. نام کودک معمولا از سوی یکی از بزرگان خانواده و یا عالم دینی داده می شود. فردی که مسئول دادن نام به کودک می باشد، ابتدا در گوش راست کودک ۳ بار اذان و در گوش چپ کودک ۳ بار اقامه می خواند. این اذان و اقامه در واقع، اولین تلقین ایمان در کودک است.

این فرد پس از خواندن اذان و اقامه در گوش کودک، برای خوب و پسندیده بودن خلق و خوی کودک و اینکه فردی صادق، راستگو و مفید برای خانواده، ملت، جامعه و دین خود باشد، دعا می کند. سپس نام کودک را سه بار در گوش وی تکرار می کند. این رسم در واقع از رسوم اسلامی است. در روایات تاریخی آمده است که پس از بدنیا آمدن حضرت حسن (ع) پسر حضرت فاطمه (س)، حضرت پیامبر (ص) نوه خود را در آغوش گرفته و در گوش او اذان و سوره اخلاص را خواند و سپس نام وی را حسن نهاد.

به هنگام نهادن نامگذاری کودک، مهمترین نکته ای که باید مورد توجه قرار گیرد، معنی آن اسم می باشد. حضرن محمد (ص) نیز می فرماید: نهادن نام نیکو بر کودک اولین وظیفه هر پدر و مادر است. و در جای دیگری می فرماید: در روز قیامت با نام خود و پدرانتان خوانده می شوید، بنابراین اسامی خود را نیکو کنید. ایشان در آن زمان، اسامی برخی از افراد را که معنی خوبی نداشت، تغییر داده و به جای آن اسامی با معنای نیکو بر این افراد نهاده بود. بسیاری از عالمان اسلامی نیز بر این باورند که اسامی نهاده شده بر روی افراد هم می تواند تاثیر منفی و هم تاثیر مثبت بر روی آنها داشته باشد.

در برخی از مناطق آناتولی مراسم مخصوص نامگذاری کودک در هفتمین روز تولد وی برگزار می شود. پس از نهاده شدن نام، کودک دست به دست گردانده می شود. فردی که کودک را در بغل می گیرد، برای وی آرزوی بهترین ها، سلامتی و عمری طولانی می کند. برای کودک هدایای مختلف آورده می شود. سپس قرآن و دعا خوانده می شود.

یکی دیگر از آداب و رسوم رایج در رابطه با نامگذاری در آناتولی بدین شکل است: اگر پس از نهاده شدن نام، کودک بطور مرتب بیمار شود و یا حوادث ناگوار و غیرمنتظره ای برای وی اتفاق بیافتد، با این اندیشه که این نام برای کودک بد یمن بوده و بد شناسی آورده و یا کودک نتوانسته این نام را تحمل کند، نام کودک تغییر داده می شود. این کار نیز با عقاید اسلامی مطابقت داده شده است. به هنگام تغییر دادن نام کودک قربانی ذبح می شود و دعا و قرآن خوانده می شود.

در زمانهای گذشته معمولا برای کودکان اسامی روزها و ماههای مبارک، انسانهای معروف و محبوب، عالمان دینی، بزرگان خانواده و بویژه بزرگان خانواده پدری نهاده می شد. اما امروزه معمولا پدر و مادرها نام فرزندانشان را خود انتخاب می کنند.

در حالت کلی، اسامی که ملت ترک بر روی فرزندان خود می نهند، با ساختار اجتماعی و فرهنگی خانواده، عقاید، میزان پایبندی آنها به آداب و رسوم، حتی ساختار سیاسی خانواده و جامعه در ارتباط می باشد.

نویسنده: فاطمه احسن توران عضو هیات علمی دانشگاه غازی آنکارا





نوشته شده در تاریخ یکشنبه 4 اسفند 1392 توسط H-salimi
her şey yapılabilir
bir beyaz kağıtla
uçak örneğin uçurtma mesela
altına konulabilir
bir ayağı ötekinden kısa olduğu için
sallanan bir masanın
veya şiir yazılabilir
süresi ötekilerden kısa
bir ömür üzerine.

bir beyaz kağıda
her şey yazılabilir
senin dışında
güzelliğine benzetme bulmak zor
sen iyisi mi sana benzemeye çalışan
her şeyden
bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor
belki tabiattadır çaresi
senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin
ve benim
bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim
anlarım bitkiden filan
ama anlatamam
toprağın güneşle konuşmasını
sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla

sen bana ışık ver yeter
bende filiz çok
köklerim içimde gizlidir
gelen giden açan soran bere budak yok
bir şiir istersin
“içinde benzetmeler olan”
kusura bakma sevgilim
heybemde sana benzeyecek kadar
güzel bir şey yok

uzun bir yoldan gelen
tedariksiz katıksız bir yolcuyum
yaralı yarasız sevdalardan geçtim
koynumda bir beyaz kağıt boşluğu
her şeyi anlattım
olan olmayan acıtan sancıtan
bilsem ki sana varmak içindi
bütün mola sancıları
bütün stabilize arkadaşlıklar
daha hızlı koşardım
severadım gelirdim
gözlerinin mercan maviliğine

sana bakmak
suya bakmaktır
sana bakmak
bir mucizeyi anlamaktır

sağa sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır
aşk sorgusunda şahanem
yalnız kelepçeler sanıktır
ne yazsam olmuyor
çünkü bilenler hatırlar
hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar
bahçıvanlar değil tüccarlardır
sen öyle göz
sen öyle toprak ve güneş ortaklığı
sen teninde cennet kayganlığı iken
sana şiir yazmak ahmaklıktır

bir tek söz kalır
dişlerimin arasından
ben sana gülüm derim
gülün ömrü uzamaya başlar

verdiğim bütün sözler
sende kalsın isterim
ben sana gülüm derim
gül sana benzediği için ölümsüz
yazdığım bütün şiirler
sana başlayan bir kitap için önsöz

sana bakmak
bir beyaz kağıda bakmaktır
her şey olmaya hazır
sana bakmak
suya bakmaktır
gördüğün suretten utanmak
sana bakmak
bütün rastlantıları reddedip
bir mucizeyi anlamaktır
sana bakmak
Allah’a inanmaktır
 

Yılmaz Erdoğan





نوشته شده در تاریخ جمعه 25 بهمن 1392 توسط H-salimi

Vücuttan düşmek=نیروی خود را کاملا از دست دادن-لاغر شدن


Vücut kocar, gönül kocamaz=یعنی شخص در هر سنی درسایه قلبش میتواند جوان بماند


Vurucu güç=تجهیز شده با سلاح های خیلی کارآمد-نیروهای نظامی که آموزش خاص دیده اند


Vursam ölecek, vurmasam ekmeğimi elimden alacak=با دو موقعیت رو در روهستم که هر دو برای من نتایج زیانباری خواهد داشت


Vurduğu çok ama öldürdüğü yok=یعنی بلوف زیاد میزنه .هیچ کدوم ازحرفهایی را که میزنه عملی نمیکنه


Vermeyince Mabut, neylesin Mahmut=وقتی خدا نمیدهد بنده چه کار کند





ادامه مطلب

طبقه بندی: آشنایی با اصطلاحات، 




به ترتیب از سمت راست

1-نیروی دریایی

2-نیروی هوایی

3-نیروی زمینی

















ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ شنبه 12 بهمن 1392 توسط H-salimi
Babacan: Cana yakın, olgun, güvenilir kimse.
Babaç: Azameti olan, gösterişli.
Babayiğit: Güçlü kuvvetli. 2. Mert, korkusuz adam, kabadayı. 3. Bir girişimde kendine güvenebilecek
durumda olan.
Babür: Büyük Moğol devletini kuran hükümdarın adı.
Bafun: Tunç.
Bagay: Afacan, yaramaz.
Bager: Fırtına.
Bağdaş: Uyuşan, dost, arkadaş.
Bağış: Bağışlamak işi veya biçimi. 2. Bağışlanan şey, hibe.
Bağışhan: Hükmeden bağışlayıcı.
Baha: Kıymet, değer, para.
Bahadır: Savaşlarda, çarpışmalarda gücü ve yılmazlığıyla üstünlük kazanan kimse.
Bahadırhan: Güce ve kuvvete hükmeden.
Bahattin: Dinin güzelliği.
Bahir: Deniz.
Bahri: Denizle, denizcilikle ilgili kişi.
Bahti: Yazgıyla ilgili olan.
Bahtiyar: Talihli, mutlu, mesut.
Bakanay: Güzelliği gözle net bir şekilde görülebilen.
Bakır: Kızıl renkli, kolay işlenir bir madde.
Baki: Ölümsüz, kalımlı, kalıcı.
Bakur: Kuzey.
Bala: Yavru, çocuk.
Balaban: iri vücutlu, gürbüz.
Balabey: iri cüsseli ve saygı duyulan kişi.
Balamir: Tuna kıyılarına kadar fetihler yapmış Türk hükümdarı.
Balatekin: Güçlü kuvvetli ve uyanık.
Balatürk: Güçlü kuvvetli Türk.
Balaz: Ağaç, sürgün.
Balbey: iyiliksever, hoşgörülü, saygın ve sevecen kişi.
Baldemir: Sevimli ancak yeri geldiğinde de demir gibi sert olabilen kişi anlamında
Baler: Bal gibi tatlı kişi.
Balhan: Bal gibi tatlı yöneten.
Balkı: Şimşek, ışık, parlayış.
Balkır: lşıl ışıl parıldayan, ışık saçan.
Balkırtan: Tan ışığı.
Balkış: Güzel geçen bir kış mevsimi anlamında.
Balla: şimşek, ışık, parlayış.
Balsan: Sevecen ve hoşgörülü hükümdar anlamında.
Baltaş: Bal gibi tatlı, taş gibi sert.
Barak: Çok akıllı kimse. 2. Alaca renkli.
Baran: Direnci kıran güç, ulu, yüksek.
Baran: Yağmur.
Baranalp: Güçlü, kuvvetli.
Baransel: Güç, kuvvet, erk ile ilgili.
Baray: Sonsuzluk.
Barbaros: Büyük Türk denizcisi
Barça: Tümü anlamında.
Barın: Güç ve ,kuvvet.
Barış: Barışmak işi. 2. Savaşın bittiğinin bir antlaşmayla belirtilmesinden sonraki durum, sulh. 3. Çevresiyle uyumlu, dirlik içinde yaşamak .
Barışcan: Barışı yürekten isteyen.
Barışkan: Barış sever, barıştan yana olan.
Barik: Dar, ince, narin. 2. Parıldayan.
Barkal: Sağlam, güçlü, sert ol
Barkın: Gezmek, görmek, gezgin.
Barksal: Güçlü, sağlam.
Barlas: İyi savaşan, savaşçı.
Bars: Arının oğul vermesi.
Bartık: Heykel.
Bartu: En eski Türk hanlarından biri.
Bartunç: Güçlü, kuvvetli, tunç gibi. 2. Sağlam yapılı.
Baruk: Eskiden kalan kişi.
Basim: Sempatik kişi
Baskan: Düşmanı alt etme, yengi.
Baskın: Saldırı, üstünlük, sıcak, sis.
Basri: Görmeyle ilgili.
Başar: Yaptığın işlerde başarıya ulaş, başarılı ol.
Başaran: Ereğine ulaşan, işlerini yapan.
Başat: Egemen, en başta gelen, en üstün.
Başaydın: Aydınlık baş.
Başbuğ: Eski Türklerde baş, başkan, komutan. 2. Osmanlı İmparatorluğunda savaş zamanı başka birliklerden ayrılıp bir araya getirilerek oluşan birliğin veya milis güçlerinin komutanı.
Başdemir: Demir gibi sağlam.
Başdoğanı İlk doğan.
Başeğmez: Baş eğmeyen, yenilmeyen, güçlü.
Başer: Başta gelen, önder.
Başhan: Hunların ileri geleni.
Başkal: Her zaman önde ol.
Başkan: Bir topluluğun başı, önder, reis.
Başkara: Başı kara anlamında.
Başkaya: Temel, esas ve kaya gibi sağlam.
Başkurt: Başkurdistanıda yaşayan Türk halkı veya bu halkın soyundan olan kimse.
Başkut: Uğurlu insan.
Başman: İleri gelen, sözü geçen kimse.
Başol: Yöneten.
Başöz: Asıl hükümdar, öz yönetici.
Başsoy: Başkanlar soyundan gelen anlamında. .
Baştemir: Demir gibi sert başkan anlamında.
Baştuğ: Başkanlara yaraşacak kadar güzel tuğ anlamında.
Baştugay: Tugay komutanı.
Baştürk: Türk ileri gelenlerinden anlamında.
Başur: Güney.
Batıbay: Batıda sözü geçen, saygı duyulan kişi.
Batıbey: Batıda sözü geçen, saygı duyulan kişi.
Batıcan: İçten ve sevecen kişiliği olan anlamında.
Batıhan: Batının hükümdarı anlamında.
Batır: Yiğit.
Batıray: Hem yiğit, hem ay gibi.
Batırhan: Yiğit. 2. Kahraman hükümdar.
Batırkan: Yiğitlik geçmişine sahip anlamında.
Batırsoy: Yiğitler, kahramanlar soyundan olan anlamında.
Battal: Cesur, kahraman.
Batu: Üstün olan.
Batuğ: Üstün olan, yiğit.
Batuhan: Yiğit hükümdar.
Batuk: Güçlü
Batur: Yiğit, yürekli, bahadır.
Baturalp: Kahramanlar kahramanı.
Baturay: Hem yiğit, hem ışıklı.
Baturhan: Yiğit yönetici.
Baver: Güvenilir, inanılır.
Bayal: Saygın ve kudretli.
Bayalan: Saygın ve etkili kişi.
Bayar: Ulu, yüce, büyük, yüksek.
Bayat: Devlet erkanında saygınlığı olan kişi.
Bayat: Tanrı’nın adlanndan biri.
Baybars: Bir kaplan türüne verilen ad.
Baybaş: Zenginliği, saygınlığı ve de bilgeliği nedeniyle kendisine danışılan kişi.
Baybora: Fırtına, kasırga.
Baycan: Zengin kimse.
Bayça: Zengin ve cömert kişi.
Baydak: Alem, bayrak.
Baydar: İlhanlı devleti komutanlarından.
Baydır: Cesur ve güçlü kişi.
Baydu: İlhanlı hükümdarı.
Baydur: Güçlü, kuvvetli, cesur.
Baydıralp: Cesur ve güçlü kişi.
Bayer: Zengin ve cömert kişi.
Bayezit/Bayazıt: Bazı Osmanlı şehzadelerine verilen ad
Baygüç: Zengin kimse.
Bayhan: Zenginlik.
Bayhun: Zengin.
Bayık: Doğruluğu tartışılmayan söz.
Bayırhan: Sert hükümdar.
Baykal: Yaban atı. Moğolistan’da göl.
Baykam: Sağlığa kavuşturan, sağaltan.
Baykan: Soylu kişi.
Baykarar Bir tür kuş.
Baykır: Mehtap.
Baykoca: Kadının eşi.
Baykor: Saygın ve zengin kişi.
Baykul: Saygın ve yardımsever kişi.
Baykurt: Malı mülkü çok. 2. Kurt gibi güçlü ve saygıdeğer kişi.
Baykut: Zengin ve uğurlu kişi.
Baykuta: Zengin uğurlu ve aydınlık kişi.
Baykutay: Saygın, cömert. 2. Uğurlu ay anlamında.
Baylan: Nazlı, şımarık. 2. Olgun ve kibar.
Bayman: Saygın ve zengin kişi.
Bayol: Zengin ve saygın olması temenni edilen.
Bayraktar: Bayrak taşıyan kişi anlamında.
Bayram: Kutlanan gün, sevinç, neşe, zengin kişi.
Bayrav: Şiddetli.
Bayrı: Soyu çok eskilere dayanan kimse.
Bayru: Geçmişi çok eskilere dayanan.
Baysan: Varlıklı ve ünlü.
Baysoy: Soyu zengin ve saygın olan kimse anlamında.
Baysu: Faziletli ve saygın kişi.
Baysungur: Bir tür yırtıcı kuş.


ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ شنبه 12 بهمن 1392 توسط H-salimi

Abadın: Ezeli.
Abak: Köylü.
Abakan/Abakay: Bir Türk boyunun adı.
Abamüslüm: İslamiyete inanların ulusu, yücesi.
Abat: Şen, rahat, mutlu olmuş
Abay: Hünerli.
Abaza: Kafkaslarda yaşayan bir Türk soyu.
Abbas: Aslan, sert çatık kaşlı kimse.
Abdal: Derviş, bilgili kişi.
Abdi: Kölelikle ilgili.
Abdullah: Tanrı’nın kulu.
Abduş: “Abdullah” isminin kısaltılarak bir başka söyleniş biçimi.
Abdülalim: Herşeyi bilen Tanrı’nın kulu.
Abdülaziz: Tanrının sevgili kulu.
Abdülbaki: Herzaman var olan Tanrı’nın kulu.
Abdülcabbar: Zorlayıcı güce sahip olan Tanrı’nın kulu.
Abdüleelal: Tanrı’nın kulu.
Abdülcelil: Yüce Tanrı’nın kulu.
Abdülcemal: Dürüstlüğü, güzelliği olan Tanrı’nın kulu.
Abdülcevat: Eli açık Tanrı’nın kulu.
Abdülferit: Üstün olan Tanrı’nın kulu.
Abdülfettah: Zorlukları çözen Tanrı’nın kulu.
Abdülgaffar: Bağışlayıcı Tanrı’nın kulu.
Abdülgafur: Bağışlayan, acıyan Tanrı’nın kulu.
Abdülgani: Zengin ve eli açık Tanrı’nın kulu.
Abdülhak: Yüce Tanrının kulu
Abdülhakim: Her şeyi bilen Tanrı’nın kulu.
Abdülhalik: Yaratan Tanrı’nın kulu.
Abdülhalim: Anlayışlı, izanlı Tanrı’nın kulu.
Abdülhamit: Övülen Tanrı’nın kulu.
Abdülkadir: Kudretli Tanrı’nın kulu.
Abdülkerim: Eli açık yüce Tanrı’nın kulu.
Abdüllatif: Zenginliğini paylaşan Tanrı’nın kulu.
Abdüllazim: Büyük, yüce, ulu, yüksek.
Abdülmecit: Şan ve şeref sahibi Tanrı’nın kulu.
Abdülmelik: Tüm evrene egemen olan Tanrı’nın kulu.
Abdülmetin: Kudrete sahip Tanrı’nın kulu.
Abdülvahap: Eli açık Tanrı’nın kulu.
Abdülvahip: Üstün olan Tanrı’nın kulu.
Abdülvahit: Üstün olan Tanrı’nın kulu.
Abdürrahman: Rahmet sahibi olan Tanrı’nın kulu.
Abdürrauf: Esirgeyen Tanrı’nın kulu
Abdürreşit: Doğruluğu öğreten Tanrı’nın kulu.
Abdürrezzak: Tüm yaratıklara rızkını veren Tanrı’nın kulu.
Abıd: Dindar, sofu,din kurallarına bağlı.
Abır: Huzur, barış.
Abid: Dini bütün, dindar, sofu.
Abidin: İnanan, ibadet eden.
Abir: Güzel kokan, mis, güzel koku.
Aborkar: Tutumlu, tutumlu davranan.
Abuşka: Kadının kocasına verilen bir ad.
Abuzer: Altın suyu.
Abuzettin: Dindar, din yolunda hızlı giden.
Acabay: Güçlü kuvvetli kişi.
Acabey: Güçlü kuvvetli kişi.
Acahan: Güçlü kuvvetli kişi
Acar: Atılgan, gözü pek, yiğit, kabadayı, yılmaz, kabına sığmaz. 2. Güçlü ve becerikli, çevik, enerjik. 3. Yeni. 4. Kuzeybatı Kafkasya’da yaşayan Gürcü soyundan halk.
Acaralp: Yiğit, cesur, becerikli kişi.
Acarbey: Güçlü, cesur, atılgan adam.
Acarer: Yiğit erkek, yürekli, gözüpek, erk.
Acarkan: Gözüpek, cesur soydan gelen.
Acaröz: Soyu güçlü kuvvetli olan.
Acarsoy: Atik, 2.Gürcü soyundan gelen.
Acartürk: Yiğit Türk.
Acatay: Güçlü kuvvetli kişi.
Acem: İranlı
Aclan: Yerinde duramayan, aceleci.
Acun: Dünya, evren,kainat..
Acuner: Dünya yiğidi,dünya eri.
Açıkel: Cömert insan.
Açıker: Doğruluğun, dürüstlüğün savunucusu olan
Ada: Dört yanı suyla çevrili kara parçası
Adalan: Adı bilinen, tanınan.
Adanır: Adı ünlenen kimse.
Adalı: Ada halkından olan kimse.
Adar: Olgunluk, erginlik, omuzdaş.
Adaş: Aynı adı taşıyanlar.
Adem: Dini inançlara göre ilk yaratılan insan ve ilk peygamber. 2. İnsan, insanoğlu, adam. 3. İnsanda bulunması gereken olumlu özelliklere sahip olan.
Adıcan: Adı ile sevilen, adı sevgili olan.
Adıgün: Adı aydınlık, gün gibi.
Adıgüzel: İsmi güzel anlamında.
Adlı: Zamir
Adın: El, kimse.
Adınamlı: İsmiyle ünlü olan.
Adısanlı: İsmiyle ünlü olan.
Adısoylu: İsminin çok elit olduğu anlamında.
Adısönmez: Sönmeyenateş gibi adının yaşayacağı, anlamında.
Adıvar: Adı duyulmuş, bilinir.
Adıyahşi: İsmi güzel anlamında.
Adil: Adaletle iş gören, adaletten, haktan ayrılmayan, hakkı yerine getiren, adaletli. 2. Hakka
uygun, haklı.
Adilhan. Doğruluğun, hakkın hükümdarı.
Adiyan: Bervari ilçesi halkından kabile.
Adlı: Ünlü kişi.
Adlığ: Ünlü kişi.
Adnan: Cennette ölümsüzlüğe ulaşmış kimse.
Adni: Cennetlik insan
Adsız: Adı olmayan, isimsiz
Adsoy: İsmi soyunu ifade ediyor anlamında.
Afacan: Ele avuca sığmaz, çok zeki.
Afer: Çok beyaz, bembeyaz.
Affan: iradeli kişi.
Afif: Temiz, namuslu.
Afşin: Savaşlarda kullanılan bir giysi, kargı.
Aga: Haber, bilgili kişi, bilen.
Agah: Uyanık, bilgili.
Agah: Bilen, bilgili.
Agıl: Akıl, zeki.
Agid: Yiğit, güçlü, yürekli.
Agir: Ateş.
Ağa: Kırlık kesimde geniş toprakları olan, sözü geçen, varlıklı kişi. 2. Halk arasında sayılan, sözü geçen
erkeklere verilen san. 3. Büyük kardeş, ağabey. 4. Okur yazar olmayan yaşlıca kişilerin adlarıyla
birlikte kullanılan san. 5. Osmanlı İmparatorluğunda bazı kuruluşların başında bulunanlara verilen
resmi san.
Ağababa: Bir yerde sözü geçen ve ileri gelen kimse.
Ağabay: Zengin, sözü geçen kişi.
Ağabey: Ağa, çok varsıl, güçlü kişi.
Ağacan: Cömert, içten kimse.
Ağahan: Ağaların ağası.
Ağakan: Ağa soyundan gelme.
Ağaner: Yükseklerin bekçisi. 2. Yükselen kişi.
Ağansoy: Yüksek soylu.
Ağaoğlu: Saygı duyulan birinin oğlu. 2. Beyzade.
Ağar: Sadık kişi.
Ağca: Çok beyaz, apak
Ağcabey: Temiz ve kişilikli insan.
Ağer: Temiz kişi, ak erkek.
Ağırtaş: Ağır başlı kişi.
Ahen: Demir gibi sert.
Ahıska: Gürcistan’da bir kent.
Ahi: Dost canlısı. 2.Erkek kardeş. 3. Eli açık, cömert.
Ahmet: Övülmeye layık, övülmüş.
Akabey: Varlıklı, güçlü kişi.
Akad: Temiz insan, güvenilir kişi.
Akadlı: Temiz insan, güvenilir kişi.
Akal: Beyazve kırmızı.
Akalan: Temiz, ak alan.
Akam: Etki, sonuç, vargı.
Akan: Akıp gitmekte olan.
Akaner: Akan, giden yiğit.
Akansu: Akıp giden su.
Akant: Temiz, dürüst, sözünün eri.
Akarca: Küçük akarsu.
Akarçayı Küçük akarsu.
Akarsoy: Soyun devam etmesi.
Akartuna: Tuna gibi gürül gürül akan.
Akartürk: Akıp giden Türk.
Akata: Temiz ve namuslu soylu.
Akatay: Temiz ve güvenilir kişi.
Akay: Dolunay, ayın ondördü.
Akaydın: Temiz ve aydınlık.
Akbal: Beyaz, temiz, bal gibi.
Akbaran: Temiz, dürüst güç.
Akbaş: Şahinden büyük bir av kuşu. 2. Daha tanelenmemiş olan ekinin başağı.
Akbaşak: İnce sık yapraklı, beyaz çiçekli bir bitki.
Akbatu: Temiz ve güçlü.
Akbatur: Namuslu ve yiğit.
Akbay: Namuslu ve zengin kişi.
Akbayar: Temiz, yüce, dürüst.
Akbek: Ak insan, temiz, dürüst.
Akbel: Temizliği ile tanınan yöre.
Akbey: Temiz ve güvenilir kişi.
Akboy: Temiz ve güvenilir bir soydan gelen.
Akbilge: Dürüst ve bilgi kişi.
Akbora: Ak fırtına, akyel.
Akbulut: Beyaz renginde bulut.
Akburçak: Bir burçak türü.
Akçal: Beyaza çalan, beyaz gibi.
Akçalı: Beyazlığı, temizliği, dürüstlüğü, bilinen.
Akçar: Temiz ruhlu.
Akçınar: Beyaz renkte çınar türü.
Akçit: Güneş, aydınlık yüz.
Akdağ: Ak renkli dağ. 2. Kar kaplı dağ.
Akdal: Beyaz dal.
Akdamar: Temiz ve güvenilir kişi.
Akdemir: Döğme demir.
Akdeniz: Ülkemizin Güney’indeki deniz.
Akdil: Telafuzu çok iyi olan.
Akdoğ: Beyaz, temiz doğ ve öyle yaşa.
Akdoğan: Beyaz, kıvrık kısa gagalı yırtıcı kuş.
Akdoğdu: Yeni doğmuş beyaz tenli, çocuk.
Akdoğu: Beyaz, temiz doğu.
Akdora: Beyaz doruk, karlı doruk.
Akdoru: Karla kaplı zirve.
Akdoruk: Karla kaplı zirve.
Akduman: Beyaz duman.
Aker: Dürüst adam.
Akergin: Dürüst ve olgunkişi.
Akerman: Dürüst ve güvenilir kişi.
Akersan: Temiz, yiğit adı, şanı olan.
Akersoy: Namuslu, yiğit, soylu.
Akgiray: Temiz insan, uygun insan.
Akgüç: Temiz ve güçlü.
Akgündüz: Mutlu gün, kutlu gün.
Akgüner: Sabah vakti.
Akhan: Temiz ve güvenilir hükümdar.
Akıalp: Yiğit kişi.
Akıl: Zeka.
Akın: Kalabalık bir şeyin arkası kesilmeyen bir geliş durumunda olması. 2. Düşman topraklarına tedirgin etme, yıldırma; çapul gibi amaçlarla toplu olarak yapılan baskın.
Akınal: Saldır ve kazan.
Akınalp: Savaşan yiğit kişi.
Akıner: Savaşçı.
Akıneri: Savaşan.
Akınsoy: Savaşçı soyu.
Akıntürk: Akıncı Türkler.
Akif: Bir işte sebat eden, ısrarcı.
Akil: Zeki kişi.
Akimaş: Şelale
Akkan: Soyu temiz insan.
Akkaş: Ün, şöhret.
Akkaya: Beyaz kaya.
Akkerman: Yüksek burçları olan kale .
Akkılıç: Kirlenmemiş kılıç.
Akkın: Arzulu, aşık.
Akkurt: Beyaz renkli kurt.
Akkuş: Yırtıcı bir kuş türü.
Aklan: Dağ. yamacı. 2.Sırım gibi olan genç erkek.
Akman: Lekesiz, temiz, ak yüzlü.
Akmaner: Ak alımlı, temiz
Akmeriç: Duru akan Meriç.
Akozan: İçten, duygulu şair.
Akönder: Güvenilir lider.
Aköz: Soyu güvenilir ve temiz olan.
Akpolat: Temiz, güçlü kuvvetli kişi.
Aksal: Temizlik, dürüstlük temsilcisi.
Aksay: Beyaz, boz renkli kayalık yer.
Aksoy: Lekesiz, temiz soy.
Aksun: Temizlik, dürüstlük, veren.
Aksungur: Bir tür yırtıcı kuş.
Akşın: Beyaz tenli kişi.
Akşit: Aydınlık güneş, yüzlü kişi.
Aktan: Aydınlık, sabahın erken vakti.
Aktaş: Beyaz taş, kireç taşı.
Aktay: Beyaz renkli at.
Aktekin: Temiz ve güvenilir.
Aktemür: Beyaz demir.
Akter: Temiz, dürüst emekçi.
Aktimur: Timur
Aktolga: Beyaz demir başlık.
Aktöre: Ahlakçı
Aktuğ: At kılından yapılmış beyaz başlık.
Aktuna: Duru, berrak akan Tuna nehri.
Aktunç: Beyaz tunç.
Aktün: Aydınlık, ışıklı gece.
Aktürk: Beyaz, temiz Türk.
Akünal: Temiz ün sahibi ol.
Akyel: Lodosa verilen isim.
Akyiğit: Temiz ve güvenilir kişi.
Akyol: Dürüstlüğün yolu.
Akyurt: İyi ve güzel bir vatan.
Akyürek: Yüreği temiz olan, içten yürekli.
Akyüz: Dürüstlüğü yüzüne vurmuş olan kişi.
Alaaddin: Din işleriyle uğraşan kişi.
Alacan: Renkli kişiliği olan.
Aladoğan: Bir kuş türü.
Alakoç: Kürkü karışık renkli olan koç.
Alakurt: Derisi karışık renkli olan kurt.
Alakuş: Tavus kuşu.
Alaner: Meydan yiğidi.
Alangu: Altın renkli geyik.
Alasay: Kişiliğiyle çevresinde saygı uyandıran.
Alasoy: Çok renkli bir soydan gelen.
Alatan: Seher vakti rengi.
Alataş: Karışık renkli taşlar
Alatay: Karışık renkli tay.
Alatürk: Çok renkli bir kişiliğe sahip olan.
Albora: Kırmızı fırtına.
Alçın: Kırmızı renkli küçük bir kuş.
Aldemir: Demirin kızıl kor hali.
Aldoğan: Bir doğan türü.
Alem: Dünya, cihan, halk.
Alemdar: Bayrak taşıyan kişi.
Algur: Sakinlik, sessizlik.
Alhan: Kırmızı, kızıl ve egemen.
Alışık: Kırmızı renkli ışık.
Ali: Yüce, ulu, yön, yan.
Alican: İçten, samimi olan.
Aligir: Yandaş, taraftar
Alikan: Hizan’da yaşayan Kürt aşireti.
Alim: Bilen, bilici
Alim: Bilgin.
Alinur: Işık saçan yüce kişi.
Aliş: Ali adının sevecenlik verilmiş biçimi.
Alişah: Şahların en ulusu.
Alişan: Şan ve şerefi yüce olan.
Aliyan: Nusaybin, cizre arasında yaşayan.
AliYar: Candan, sevgili, dost.
Alkın: Korkusuz, yiğit 2 Kızıl kan 3.Delicesine aşık olan.
Alkin: Korkusuz ve kin dolu.
Alkor: Ateş, kızıl köz.
Alkun: Herkes.
Allahverdi: Allah’ın inayetiyle anlamında.
Aloz: Haşin kimse.
Alp: Yiğitler yiğidi, bahadır,
Alpagu/Alpagut: Tek başına düşmanla savaşan kahraman. 2. Eski Türklerde kurda verilen bir ad.
Alpağan: Cesaret sahibi, kahraman kişi.
Alpak: Cesaret sahibi, kahraman kişi.
Alpar: Yiğit er, kahraman.
Alparslan/Alpaslan: Kahramanlar kahramanı.
Alpartun: Bileğinin gücünden kuvvetinden emin olan.
Alpay: Yiğit ve ay gibi ışıklı.
Alpaydın: Yiğit ve aydın,
Alpayer: Güçlü ve delikanlı olan.
Alpbilge: Güçlü ve aynı zamanda da akıllı olan kişi.
Alpçetin: Yiğit ve zorlu kişi.
Alpdemir: Yiğit ve demir gibi.
Alpdoğan: Yiğit doğmuş.
Alper: Yiğit insan, yiğit erkek.
Alperen: Yiğit ve ermiş kişi.
Alpergin: Yiğit ve olgun, ermiş.
Alpermiş: Yiğit ve ermiş kişi.
Alpertunga: Bir Türk destanı kahramanı.
Alpgiray: Kahramanlık sanı almış olan hükümdar.
Alphan: Yiğit han.
Alphun: Yiğit.
Alpkan: Soyca yiğit olan.
Alpkartal: Yiğit kartal.
Alpman: Yiğit kişi.
Alpsoy: Soyca yiğit olan.
Alpsu: Yiğit ve su gibi.
Alptekin: Yiğit prens, güvenilir.
Alptuğ: Yiğitlik simgesi.
Alpyürek: Yüreğinde yiğitlik,bulunan.
Alsan: Yiğitlik sanı.
Alsoy: Soyu sıcak insanlardan oluşan.
Altaş: Kızıl renkli taş.
Altay: Tiyanşan Dağları. 2. Asya’da bir Türk boyu.
Altemür: Kızıl renginde demir.
Altmay: Altın gibi değerli ve ay gibi ışıklı.
Altınbaran: Altın gibi kıymetli.

Altınel: Altın gibi kişiliğe sahip olan.
Altıner: Altın değerinde erkek.
Altınhan: Çok değerli kahraman.
Altınkaya: Altın gibi parıldayan kaya.
Altınkılıç: Altın gibi kıymetli kılıç.
Altınok: Altın gibi kıymetli ok.
Altınöz: Değerli bir geçmişe sahip olan.
Altınsoy: Değerli bir soydan gelen.
Altuğ: Kızıl tuğ, al renkli.
Altuna: Kızıl renkli Tuna.
Altunç: Kızıl tunç.
Amade: Hazır, istenen, dilek.
Amir: Buyuran, emreden.
Anak: Kibar, zarif bey. 2. Soyu temiz olan.
Anapa: Temel, esas, köken.
Andaç: Anı için verilen şey, armağan 2.Çocuk, soy. 3. Nam,şöhret,
Andak: Temiz yemin, diken.
Anday: Ay ışığı altında yemin etmek.
Andıç: Anılar, armağan, hediye.
Anıl: Amaç, erek, hatırlanmak.
Anıt: Abide
Anlı: Namı yürümüş olan.
Ansıma: Hatırlanmayı beklemek.
Ant: Yemin, söz verme.
Anter: Arap edebiyatında kahraman.
Apan: Aniden
Apaydın: Çok aydınlık, ışıklar içinde.
Ape: Amca, büyük.
Ar: Ateş .
Arafat: Mekke’de bir dağ.
Aral: Asya’da bir gol, sıra dağlar.
Aram: Sabır, sebat, dinlenme.
Aran: Ova, kuytu yer, sıcak yer.
Aras: Anadolu’da bir ırmak. 2. Bulunmuş yer.
Arat: Yürekli kişi, yüreklilik.
Araz: Saadet. 2. İşaret.
Arbaş: Mavi gözlü, sarı saçlı erkek. 2.Temiz, çalışkan kişi.
Arbay: Mütevazi insan.
Arca: Çam ağacı. 2. Namuslu insan.
Arda: İşaret olarak yere dikilen çubuk. 2. Ardıl
Ardıç: Çamgillerden kokulu bir ot.
Ardıl: Arkadan gelen, sonra gelen.
Arel: Temiz ve güvenilir kişi.
Arer: Temiz ve güvenilir kişi.
Argın: Yorgun, bitkin, yaban armudu.
Argon: Ateş rengi.
Arguç: Gururlu.
Argun: Kamıştan yapılmış bir çalgı. 2.Gizli, saklı, arınmış. 3. Vahşi hayvan.
Argüden: Erdemlilik peşinde olan.
Argüder: Erdemlilik peşinde olan.
Argün: İyi ve güzel bir gün.
Arhan: Temiz, arınmış hükümdar.
Arıca: Temiz, saf, hilesiz.
Arıcan: Temiz ve sevilen kişi.
Arıç: Didik, düzenlilik, barış.
Arıer: Katışıksız, temiz er.
Arık: Eti yağı erimiş, zayıf. 2. Temiz ve saf.
Arıkal: Temizliğini ve dürüstlüğünü koru.
Arıkan: Safkan, soylu kan.
Arıkar: Yardım, yardımcı.
Arıker: Temiz ve iyi kimse.
Arıman: Dürüst, temiz adam.
Arısal: An gibi çalışkan.
Arısan: Adı, sanı temiz kimse.
Arısoy: Katışıksız, temiz soy.
Arıt: Temizlemek, saflaştırma,
Arıtan: Temizleyen, berrak. 2. Tan, gündoğumu.
Arıtaş: Temiz taş.
Arıyüz: Temiz bir yüz ifadesi.
Ari: İran’dan geçerek Kuzey Hindistan’a yerleşen halk veya bu halktan olan kimse.
Arif: Çok anlayışlı ve sezgili. 2. Bilen, bilgili kimse.
Arkan: Arıkan, temiz kan.
Arkın: Arkada geride olan …
Arkış: Haberci. 2.Kervan.
Arkoç: Temiz ve güçlü.
Arkun: Yavaş, geri kalan.
Arkut: Temiz ve kutlu.
Arma: Yelken takımı, halat, ip, seren, 2. Bir devletin, bir hanedanın veya bir şehrin sembolü olarak kabul
edilmiş resim, harf veya şekil.
Arol: Çalışkan, saf ol.
Arpad: Arpacık.
Arpak: Büyü,sihir.
Arpat: Hun Uygur halkının önderi. Arpatlar hanedanının kurucusu.
Arpınar: Su gibi temiz.
Arsan: Adı, sanı temiz kişi.
Arslan: Yırtıcı güçlü orman hayvanı.
Arsoy: Temiz ve güvenilir bir soydan gelen.
Artam: iyilikçilik, doğruluk, erdem.
Artanç: ince ruhlu, duyarlı, sanatkar.
Artuk: Artan, kalan, üstün, Selçuklu emiri.
Artun: Kendine güvenen, onurlu.
Artunç: Arı tunç, katışıksız.
Aryüz: Temiz yüzlü, arı yüz.
Arzık: Uysal, iyi huylu. 2. Dindar, sofu.
Arzüdar: istekli.
Asar: Vezir, nazır, bakan.
Asal: Temel, ana unsur.
Asan: Rahat.
Asıf: Çok sert esen rüzgar.
Asıl: Başlıca, başta gelen.
Asım: Haram’a tamah etmeyen. 2. Namuslu.
Asil: Soylu.
Aslan: Ormanların kralı.
Aslaner: Yiğit kimse, arslan gibi.
Aslanhan: Aslanların aslanı.
Asri: Modern.
Asur: Mezopotamya’da bir devlet ve bu devletin halkı.
Asutay: Hırçın tay.
Aşan: Geçip giden, üste çıkarı, geçen.
Aşar: Geçer, üstün gelir.
Aşık: Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse. 2. Halk
içinde yetişen, deyişlerini sazla söyleyen, sözlü şiir geleneğine bağlı halk şairi. Sevişen bir çiftten kadına oranla genellikle erkeğe verilen ad. 4. Dalgın, kalender kimse.
Aşkan: Yüz rengi.
Aşkıner: Üstün er, üstün gelen.
Aşkınay: Ay’ın çok değişik ve çok güzel görünmesi.
Ata: Soydaki yaşlı erkek büyüklere verilen ad.
Atabay: Hürmet gören zengin insan.
Atabek: Selçuklu döneminde şehzadeleri eğiten kimse.
Atabey: Soyu zengin.
Atacan: Hoşgörülü, babacan.
Ataç: Atalardan gelen.
Atadan: Ata soyundan.
Ataeli: Ata yurdu, vatan.
Atagün: Büyüklerin günü.
Atahan: Soyu hükümdarlardan gelen.
Atak: Atılgan, atik.
Atakan: Ata soyundan gelen.
Ataker: Atılgan, yiğit, hızlı.
Atakol: Atılganol,
Atakul: Atalarına saygı duyan.
Atakurt: Kurt soyundan gelen.
Atalay: Tanınmış, ünlü kişi.
Ataman: Ata kişi, başkan,önder.
Atamer: Soyu yiğit, atası er.
Ataner: Soyu yiğit, atası er.
Atanur: Soyu aydınlık olan.
Ataol: Gelecek kuşakları olan, geleceği olan.
Ataöv: Soyu ile övünen.
Atar: İleriye fırlatır. 2.Gücü yeten.
Atasagun: Soyu doktor olan.
Atasan: Soyuyla ünlü olan, övünen kişi.
Atasay: Soyuna, saygı gösteren. 2. Soyuyla övünen kişi.
Atasev: Soyunu seven.
Ataseven: Atalarını seven, sayan.
Atasever: Atalarını seven, sayan.
Atasoy: Atadan, soylu.
Atasöz: Büyük sözü dinleyen.
Atasü: Asker babası.
Atay: Herkesçe bilinen, tanınmış, ünlü.
Atıf: Yöneltme 2.İçten, samimi.
Atıl: Saldır, fırla, atik ol.
Atılay: Atik ve aydınlık.
Atılgan: Yılmadan kendini tehlike veya güçlüklere atan. 2. Girişken.
Atılhan: Dinamik hükümdar.
Atım: Fırlatılan bir şeyin gideceği uzaklık.
Atınç: Dinamik, atiklik isteği.
Atik: Çabuk davranan, çevik
Atilla: Hunların büyük imparatoru.
Atlan: şöhret, unvan,san.
Atlı: At sahibi olan.
Atlığ: Namlı, şöhretli.
Atlıhan: Atlı yönetici.
Atuf: Aşık olan.
Avar: Orta Avrupa’da yaşamış bir Türk boyu.
Avcı: Avlanmayı seven veya avı kendine iş edinen kişi. 2. Bir şeyi büyük bir istekle izleyen ve bulup ortaya çıkaran tanıtan kimse.
Avni: Yardım eden.
Avşar: Bir Türkmen boyu.
Avunç: Teselli, avunma.
Aver: Sert ve dik bakışlı kişi.
Ayalp: Ay gibi güzel ve yiğit
Ayanç: Saygı.
Ayata: Ay tanrısı,
Ayaydın: Ay ışığı, ay gibi aydınlık.
Ayaz: Duru, sakin havada çıkan kuru soğuk; 2. Soğuk.
Aybar: Görkem, saygınlık.
Aybars: Ay gibi güzel, pars gibi yiğit
Aybay: Ay gibi parlak. 2. Zengin ve saygıdeğer.
Aybek: Hindistan komutanı.
Ayberk: Ay gibi güzel ve sağlam.
Aybora: Ay kadar güzel, fırtına gibi hızlı.
Ayçetin: Güzel ve zorlu.
Aydar: Perçem, Manas destanındaki kahraman.
Aydemir: Doğramacı keseri.
Aydın: Işık alan, ışıklı, aydınlık. 2. Kültürlü, okumuş, görgülü, ileri düşünceli kimse. 3. Kolayca anlaşılabilecek kadar açık söz veya yazı.
Aydınalp: Cesur ve güçlü olduğu kadar bilgili de olan insan.
Aydınay: Ay’ın çok parlak hali.
Aydınbay: Saygın ve de bilgili olan kimse.
Aydınbey: Saygın ve de bilgili olan kimse, bilge kişi.
Aydınel: Aydınlık yer, ışıklı yer.
Aydıner: Aydınlık yüzlü, mert.
Aydınol: Okumuş ve bilgili biri ol.
Aydıntan: Aydınlık, sabah vakti.
Aydıntuğ: Üzerine ışık düşmüş tuğ.
Aydınyol: Doğruyol.
Aydinç: Ay gibi güzel, ışıklı ve dinç.
Aydoğan: Ay gibi doğmuş olan.
Aydoğdu: Ay gibi aydınlık olan.
Aydolun: Dolunay gibi.
Ayet: Kuran surelerindeki cümlelerin her biri.
Ayık: Anlayışlı, uyanık, açık göz, zeki.
Aykaç: Güzel söz söyleyen.
Aykal: Aydınlık kal.
Aykan: Temiz, aydınlık soy.
Aykın: Işıltılı kın.
Aykul: Ay gibi insan.
Aykurt: Üzerine ay ışıltısı düşmüş kurt.
Aykut: Ay gibi uğurlu.
Aykutalp: Uğurlu, cesaretli.
Ayman: Ay gibi ışıklı kişi.
Aymete: Hun İmparatoru Mete’nin bir adı.
Aymutlu: Ay gibi güzel ve mutlu.
Aypar: Görkem, saygı.
Aypars: Ay gibi aydın, par gibi yırtıcı.
Aypolat: Ay gibi ışıltılı ve cesur.
Aysal: Ayla ilişkili, ay gibi.
Aysar: Ayın etkisiyle huyu değişen kimse
Aysoy: Aydınlık soydan gelen.
Aysungur: Ay gibi sakin olan.
Aytar: Haber veren, haberci.
Aytek: Biricik ışık. 2. Ay gibi tek.
Aytekin: Ay gibi güzel ve güven veren.
Ay temiz: Ay gibi berrak ve temiz olan.
Aytemur: Aygibi ışıklı, demir gibi sağlam.
Ay timur: Ay gibi ışıltılı ve demir gibi sağlam.
Aytolun: Dolunay.
Aytop: Ay’ın dolunay hali gibi.
Aytunca: Tunca ırmağı gibi görkemli.
Aytunç: Ay gibi ışıltılı ve tunç gibi sağlam anlamında.
Aytürk: Aydın ve gelecek vaadeden Türk.
Ayvaz: Kadının kocası. 2. Yakışıklı, sırım gibi. 3. Büyük konaklarda mutfak, yemek hizmetlerinde çalıştırılan.
Azadi: Bağımsızlık, özgürlük.
Azam: Büyük, ulu, Yüce.
Azamet: Büyüklük, ululuk, Yücelik. 2. Gurur. 3. Görkem, heybet. 4. Çalım, kurum. 5. Debdebe.
Azametdin: Dinin yüceliği.
Azer: Ateş gibi olan.
Azim: Kesin karar, kararlı, gayret.
Aziz: Kutsal, değerli saygıya layık.
Azmi: Azmi, hedefi olan.
Aznavur: Cesur, kahraman, yiğit.





ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ شنبه 12 بهمن 1392 توسط H-salimi
Z

Zafire: Savaşta başarı kazanmış olan, muzaffer.
Zahide: Bağlı olduğu dinin kurallarına ve buyruklarına sıkı sıkıya bağlı olan.
Zahire: Parlak. 2. Açık, belli, ortada görünen. 3. Gerektiğinde harcanmak üzere anbara konan yiyecek
Zaide: Artan, çoğaltan. 2. Çok fazla, gereksiz.
Zaika: Tat alma.
Zakire: Zikreden, dua eden; 2. Hatırlatan, anan.
Zaliha: Su perisi.
Zambak: Güzel iri çiçekli, çok yıllık bir süs bitkisi.
Zana: Bilgin, bilgiç, alem.
Zara: Sivas’a bağlı bir ilçe. 2. Keklik.
Zarafet: İncelik, güzellik, zariflik.
Zarife: Çekicilik, biçim, görünüş, durum ve davranışlarıyla hoşa giden, beğenilen. 2. Hoşa gider bir biçimde konuşan
Zaruret: Mecburiyet, zorunluk.2. Sıkıntı, yoksulluk, fakirlik.
Zatiye: Kişisel, kendine ait.
Zebur: Hazreti Davut’un kitabı.
Zehra: Yüzü güzel, aydınlık ve parlak olan kadın 2. Hazreti Fatma’nın lakabı.
Zehre: Çiçek.
Zekavet: Anlayış, zekilik, çabuk kavrama.
Zekire: Unutmayan, hafızasına güvenen.
Zekiye: Anlama, kavrama yetenekli olan, zekası olan. 2. Çabuk ve kolay kavrayan. 3. Zeki varlığı gösteren.
Zeliha: Su perisi. 2. Peri kız.
Zeliş: “Zeliha” isminin bir başka söyleniş biçimi.
Zenan: Kadınlar
Zennur: “Zinnur” isminin bir başka söyleniş biçimi.
Zercan: Altın kalpli arkadaş.
Zeren: Anlayışlı, kavrayışlı
Zerengil: AJaLLı kişi.
Zergül: Altın gül.
Zergün: Altın gibi güzel, değerli.
Zerile: Sarı asma kuşu.
Zerin: Altından ya da altına benzer olan.
Zerka: Gök gözlü, mavi.
Zerrin: Altından yapılmış.
Zerrin: Fulya.
Zerrişte: Altın, sırma tel. 2. San.
Zeryan: Güzel kadın, dilber, hülya.
Zevce: Kadın, eş. 2- Erkeğin nikahlı karısı
Zeynep: Süs, bezek
Zeyno: “Zeynep” isminin bir başka söyleniş biçimi.
Zıkra: Anma, hatırlama.
Zıren: Dinç, sağlıklı. .
Ziba: Süslü. 2. Güzel.
Zican; Cana yakın, içten, yürekten kimse.
Zihniye: Zihinle ilgili.
Ziver: Süs, bezek.
Ziynet: Süs, bezek.
Zöhre: “Zühre” isminin bir başka söyleniş biçimi.
Zuhal: Satürn gezegenin adı.
Zulal: Hafif, güzel, soğuk su.
Zübeyde: Özet, öz
Zühal: Satürn gezegeninin adı.
Zühre: Çoban yıldızı, Venüs.
Zülal: Saf, temiz, hafif tatlı su. 2. Yumurta akı.
Züleyha: Su perisi
Zülfünaz: Sevgilinin nazı.
Zülfiye: Sevgilinin saçı.
Zülfübar: Dağılmış, saçılmış saç.
Zülfüyar: Sevgilimin zülfü, saçı.
Zülüf: Yüzün iki yanından sarkan saç lülesi. 2. Sevgilinin saçı.
Zümra: Akıllı, çabuk kavrayan kadın.
Zümrüt: Cam parlaklığında, yeşil renkte, saydam bir süs taşı.

.............................................................

Yağış: Yağmur, 2. Yağan yağmur veya kar miktarı.
Yağmur: Bulutlardan yeryüzüne düşen su damlacıkları. 2.Çok ve sık düşen, gelen şey. 3. Çokluk, bolluk.
Yakar: Güzelliği ile yürek yakan.
Yakut: Pembe veya erguvan tonlarıyla karışık koyu kırmızı renkte, saydam olan değerli bir süs taşı. 2. Kuzeydoğu Sibirya’da yaşayan bir Türk topluluğu ve bu topluluktan olan kimse.
Yaldız: Eşyaya altın veya gümüş görünüşü vermek için kullanılan, sıvı veya yaprak durumundaki, altın gümüş ve bunların taklidi olan madde. 2. Aldatıcı dış görünüş, göz boyama.
Yalınca: Sadece, çıplakça.
Yalıncan: İçi dışı bir olan, içten dost.
Yapıncak: Seyrek taneli, kırmızı benekli bir tür üzüm.
Yaprak: Bitkilerin solunumunu sağlayan, yeşil ve türlü biçimlerdeki ince bölümü.
Yar: Çok sevilen, sevgili. 2. Dost, tanıdık. 3. Yardımcı.
Yarcan: Çok sevilen, sevgili.
Yarence: Yaren gibi, yarene benzer.
Yarkınbüke: Güneş aydınlığı gibi güzel.
Yarpuz: Çiçekleri birbirinden ayrı halka biçiminde, nane türünden, kısa saplı, az veya çok tüylü, güzel kokulu bir bitki.
Yasemin: Çeşitli renklerde, kokulu çiçekleri olan bir bitki.
Yaşagül: Yaşamın boyunca gül, mutlu ol.
Yaşıl: Yeşil.
Yaşın: Işık parlaklık, şimşek.
Yaşmak: İnce yüz örtüsü, hafiflik.
Yazgan: Süsleyici, sürekli yazan.
Yazgı: Alın yazısı, kader
Yazgül: Yaz gibi sıcak, gül gibi güzel.
Yazgülü: Yazın açan gül çiçeği. 2. Havalı güzel.
Yediveren: Yılda bir kaç defa çiçek açıp meyve veren bir bitki.
Yegah: Doğu müziğinin en eski makamlarından.
Yegane: Biricik, tek.
Yelcan: Rüzgar gibi hızlı olan.
Yelda: Uzun. 2. Yılın en uzun gecesi.
Yeler: Rüzgar gibi hızlı, aceleci.
Yelesen: Rüzgar gibi esen.
Yeliz: Ferah yer, aydınlık, havadar.
Yelkin: Hazır duruma gelmiş, ayaklanmış.
Yelten: Davran, teşebbüs et.
Yenal: Üstün gelen, zafer kazanan, muzaffer.
Yenigül: Yeni açmış gül kadar güzel.
Yenigün: Yeni başlayan gün, yeni zaman.
Yeşil: Genç, taze, doğa rengi, bitki rengi.
Yeşim: Açık yeşil ve pembe renkli kolay işlenen değerli bir taş.
Yeter: Yeterli, kafi. Son olması için çocuğa verilen isim.
Yıldanur: Nurlu yıl, şanslı yıl.
Yıldız: Gökyüzündeki ışıklı cisimlerin her biri. 2. Sinema veya sahne sanatçısı, star 3. Bir toplulukta veya bir meslekte üstün başarı gösteren kimse. 4. Şans, talih, baht
Yıldızhan: Güçlü şans.
Yomut: Uğur, şans getiren hediye.
Yonca: Çiçekleri kırmızı veya mor renkli çayır bitkilerin genel adı.
Yöre: Bir bölgenin belli bir yer ve çevresini kapsayan sınırlı bölümü, havali.
Yudum: Bir içimlik sıvı.
Yumak: Top biçiminde sarılmış iplik.
Yumuk: Yumulmuş olan, yumulmuş gibi duran. 2. Tombul
Yuna: Yıkanmış, temiz, pak.
Yunak: Yıkanma yeri, banyo, hamam.
Yunar: Temiz kişi. 2. Temizlik yapan kadın.
Yurdagül: Ülkesini gül gibi güzel gören.
Yurdum: Vatanım, ülkem.
Yurtsevil: Vatanı gibi sevilmek arzusunda olan.
Yurtsevin: Vatanıyla sevinen.
Yücenur: Nurlu, ulu kişi.
Yükselen: Yükseklere çıkan. 2. Durmaksızın aşama gösteren.
.................................................
Vacibe: Yapılması gerekli olan. 2. İslam dininde farzdan sonra gelen emir.
Vacide: Varlıklı,zengin. 2. Yapılması gerekli olan.
Vadi: İki dağ arasındaki geçit.
Vadide: Söz veren. 2. Yapacağını söyleyen. 3. Vaat de bulunan, söz veren.
Vahibe: Hibe eden, bağışlayan, 2. Tek, yalnızca bir tane olan.
Vahide: Tek, yalnızca bir tane olan.
Vahime: Kurma, kuruntu.
Valide: Doğuran, 2. Anne, ana
Varak: Yaprak, yazılı kağıt
Vasfiye: Vasfeden, bildiren, nitelendiren.
Vasıla: Ulaşan, birleşen.
Vebün: Çiçek açmak.
Vecize: Derin ve anlamlı söz, özdeyiş.
Veda: Sevilen şeylerden ayrılma. 2. Ayrılırken birbirine selam ve esenlik dileme.
Vedia: Saklanılması, korunması için birine veya bir yere bırakılan emanet.
Vefakar: Sevgisi güçlü ve kalıcı olan.
Vefika: Düşünceleri birbirine uyan, uyumlu.
Vehbiye: Allah vergisi, 2. Doğuştan olan.
Vekil: Temsilci. 2. Birinin işini görmesi için kendi yerine bıraktığı veya yetki verdiği kimse. 3. Bakan.
Velide: Yeni doğmuş çocuk. 2. Köle, kul. 3. Cariye
Veliye: Ermiş, evliya kadın.
Vemiş: çoban yıldızı, 2. Güneş’e en yakın olan ikinci gezegen.
Venüs: Merkürden sonra Güneş’e en yakın gezegen, Çoban yıldızı.
Venüs: Mitolojide Aşk Tanrıçası, 2. İdeal güzellik tipinin anlatımı.
Vera: Dürüst, haklı, adil.
Verda: Gül.
Verka: Yabani güvercin.
Vesalet: Aracı olma, vasıta olma.
Vesamet: Güzel yüzlü, nur yüzlü.
Vesile: Neden, sebeb, neden olma. 2. Elverişli olma durumu, fırsat.
Vezime: Hediye, armağan
Vezin: Tartı. 2. Ölçü
Vezire: İradeci, kadın komutan.
Vicdan: Kişiyi kendi davranışları hakkında bir yargıda bulunmaya iten, kişinin kendi ahlak değerleri üzerine dolaysız ve kendiliğinden yargılama yapmasını sağlayan güç.
Vira: Durmadan, aralıksız, sürekli.
Vükela: Temsilcilerden, yöneticilerden.
................................................
Übeyde: Küçük köle, kölecik.
Üçgül: Yabani yonca.
Üftade: Düşkün, biçare aşık.
Üfüle: Serin, rüzgarlı, esen.
Ülcan: Ele avuca sığmayan, canlı.
Ülez: Gün batımı.
Ülfet: Alışma, kaynaşma. 2. Görüşüp konuşarak dostluk kurma. 3. İçli dışlı olma. 4. Huy etme, alışkanlık.
Ülüfer: Nilüfer.
Ülküye: Ülkü sahibi.
Ümera: Emirler, emredenler.
Ümeyra: Hükmeden, efendi.
Ümmiye: Ana ile, anne ile ilgili.
Ümmühan: Hükümdar anası.
Ümran: Bayındırlık. 2. Uygarlık, medeniyet 3. İlerleme, mutluluk, refah.
Ünlem: Ses, seda, çağrı.
Ünlüay: Ay gibi güzelliğiyle ünlenmiş olan.
Ünlücan: Dost canlısı olmasıyla bilinen.
Ünlügül: Güzelliğiyle ünlenmiş olan.
Ünlünaz: Nazlılığıyla ünlenmiş olan.
Ünlünur: Saçtığı iyilik ışığıyla ünlenmiş olan.
Ünlüşan: Şan şöhret sahibi olmuş.
Ünlüyar: Herkesin kendisine sevdalanmasıyla ün yapmış olan.
Ünsel: Ünüyle şöhretiyle coşan.
Ünsiyet: Ahbaplık, arkadaşlık, dostluk.
Ünzile: Gönderilmiş, haber verilıniş.
Ürme: Örme, örgü.
Ürünay: Ay gibi bir eser güzelliğinde olan.
Ürüncan: Dostluğunu ortaya koyan.
Ürünela: Gözlerinin güzelliğiyle bilinen, tanınan.
Ürüngül: Gül gibi bir eser güzelliğinde olan.
Ürünnaz: Nazlı güzel, nazenin.
Ürünnur: Herkesi ferahlatan, herkese ışık saçan.
Ürünsel: Coşkuyla üretilmiş, yapıt, bolluk.
Ürünser: Başarılarını gözler önüne seren.
Ürünsu: Bolluluk, verimlilik.
Ürünsun: Verimli ol. 2. Başarılarını gözler önüne ser.
Üstünbüke: Üstün güzel, çok güzel,
Üstüncan: En iyi dost, yürekli dost
Üstünel: Usta, becerikli
Üstüngül: Çok üstün güzel.
Üzer: Üst, kaynak, faiz.
Üzgü: Yersiz ve gereksiz olarak çektirilen üzüntü, eziyet.
Üzgün: Üzülmüş, üzüntü duymuş.
Üzüm: Asmanın taze veya kuru olarak yenilen ve salkım şeklindeki meyvesi.



ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ شنبه 12 بهمن 1392 توسط H-salimi
Resmi Çiçeğin Adı
 vanilya-cicegi Vanilya Çiçeği
 veronika Veronika

Resmi Çiçeğin Adı
 yasemin Yasemin
 yilbasi-cicegi Yılbaşı Çiçeği
 yildiz-cicegi Yıldız Çiçeği
 yonca Yonca
 yuksuk-cicegi Yüksük Çiçeği



ادامه مطلب

.: Weblog Themes By Pichak :.


(تعداد کل صفحات:30)      1   2   3   4   5   6   7   ...  

تمامی حقوق این وبلاگ برای سایت آموزش ترکی استانبولی محفوظ است و کپی برداری ممنوع میباشد طراحی : پیچک